Modlitwa do Pana naszego Jezusa Chrystusa na wspomnienie Jego zbawczych cierpień

Modlitwa do Pana naszego Jezusa Chrystusa na wspomnienie Jego zbawczych cierpień

Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, Stworzycielu nieba i ziemi, Zbawco świata, oto ja, niegodny i największy grzesznik, pokornie kłaniam kolana mego serca przed chwałą Twojej wielkości, śpiewam i wielbię niezmierne Twoje cierpienie i dziękuję Ci, Królu i Boże wszystkiego, przynoszę, bo łaskawie zstąpiłeś z niebieskiego tronu i wcieliłeś się od Najświętszej Dziewicy Marii dla zbawienia ludzkości; będąc bezcielesnym, połączyłeś cielesne istnienie z boskością; będąc bogatym, dobrowolnie stałeś się ubogim, aby ubogacić człowieka w Twoim królestwie; słabości i różne nieszczęścia ludzkie nosiłeś na sobie jako człowiek, aby wszystkim w różnych smutkach i niedolach pomagać; czterdzieści dni pościłeś, aby wszystkim pokazać drogę do powściągliwości; wielokrotnie znosiłeś pokusy szatana, aby od różnych pokus uwolnić wszystkich. Wiem, wszechmogący Panie, że wszystkiego tego nie potrzebowałeś, ale dla zbawienia ludzkości wszystko to przetrwałeś. Zostałeś sprzedany za trzydzieści srebrników, aby odkupić człowieka od ciężkiej niewoli wroga; zostałes pojmany przez bezlitosnych faryzeuszy jak niewinny baranek, aby ludzki ród wyrwać z paszczy diabła; stałeś przed sądem przed Anną i Kajafą, aby wyprowadzić wszystkich od potępienia piekielnego; byłeś związany, poniżony, obśliniany, oskarżany przez fałszywych świadków i skazany na haniebną śmierć, aby uwolnić człowieka od wszelkich nieszczęść, męk i od wiecznej śmierci; zostałeś przekazany Piłatowi, choć nie uczyniłeś żadnego zła, i posłany do Heroda czwartorzędowego i znów zlekceważony, aby człowieka od złych nieszczęść i szyderstw wrogów uwolnić. Nie wiem, Panie Miłości Człowieka, czym Ci odpłacić za wszystko, co znosiłeś za mnie, grzesznika, bo dusza i ciało, i wszelkie dobro pochodzi od Ciebie, i wszystko moje jest Twoje, i ja jestem Twój; tylko na niezmierną Twoją miłosierdzie, miłosierny Panie, ufając, śpiewam Twoją niewypowiedzianą długotrwałość, wielbię niepojęte Twoje przewodnictwo, chwalę Twoją nieskończoną łaskę, którą okazałeś mi, abym został usprawiedliwiony. Ty, miłosierny Zbawco, został przywiązany do słupa i bezlitosnie biczowany, więc uwolnij mnie, proszę, od grzechów moich; zostałeś uwieńczony cierniem, więc wykorzeń ciernie grzechu mojej duszy; zostałeś bitym trzciną po głowie, więc zniszcz głowę węża, który rani mnie żalem grzechu; zostałeś przyodziany w purpurę i przekazany męczarzom, więc oczyść, Królu najświętszy, szatę mojej duszy, abym wszedł do Twojej pięknej świetlicy; zostałeś przyłożony do rozbójników i niósł na swoich barkach krzyż, więc wypędź nim złodzieja‑rozbójnika, który chce zgładzić moją duszę. Wiem, że Ty, długotrwały Jezu, byłeś ciężko ranny: od wierzchu Twojej świętej głowy aż po pięty nie było na Tobie całego miejsca. Co więc, wypowiem o niewypowiedzianej miłości człowieka do Ciebie, Chryste Zbawco? Tylko, czcząc Twoje najczystsze cierpienia i z miłością całując je, w pokucie wzywam: zmiłuj się nade mną, grzeszniku. Dałeś się przybić do krzyża, więc przybij do przykazań Twoich serce moje; ukrzyżowany na krzyżu, byłeś wyniesiony na Górę Golgoty, więc podnieś moje myśli ku niebu, aby zawsze myślał o niebieskim; Ty został napojony żółcią i octem, więc napełnij moje serce Twoją miłością, przepełnione goryczą grzechu, i napij mnie, spragnionego, strumieniem Twojej dobroci; rozpostarłeś Swoje najczystsze ręce, aby przyjąć wszystkich, więc przyjmij mnie, grzesznika; miałeś przybite stopy, pragnąc zawsze być z grzesznikami, więc nie opuszczaj mnie, grzesznika, odwracając moje stopy od wszelkiej podstępnej drogi; miałeś otwarte serce, więc okaż mi, grzeszniku, Swoją łaskę; pochyliłeś na krzyżu Swoją najświętszą głowę, więc wysłuchaj moje niegodne modlitwy. O, cudowna i niewymierna głębiu miłosierdzia, Chryste Boże, Ty za Swoich wrogów‑rozpruwaczy modliłeś się do Boga Ojca, więc daj i mnie, grzesznika, łaskę kochać moich wrogów i modlić się za nich; Ty rozbójnika, który się nawrócił, otworzyłeś niebo, więc spojrzyj na mnie, grzesznika, Moje Światło, podaj mi pokutę i otwórz drzwi Twojej łaski, i wspomnij mnie, niegodnego, w Twoim królestwie. Na końcu oddałeś Swoją najświętszą duszę w ręce Boga Ojca, więc przyjmij, Stworzycielu, moją duszę w czasie mojej śmierci; Ty, Zbawco, który żyjesz w nieprzystępnym świetle, został zdjęty z krzyża i położony w grobie jak martwy, więc zdejmij ze mnie nie do zniesienia ciężar grzechów i nie pozwól, by zamieszkał w grobie niegodnego serca mego, człowieku‑miłujący, aby zgładzić moje cielesne namiętności, i abym już nie żył dla siebie, bezwartościowego stworzenia Twojego, lecz dla Ciebie, Pana i Boga mego, i aby Twoim miłosierdziem, wszechmiłosiernym Stworzycielem i Zbawicielem moim, który przyjął krzyżową śmierć, podobało mi się ujrzeć Ciebie, uwieńczonego chwałą i cześcią, w świetle nieprzystępnej Twojej chwały, gdzie Ty z nieograniczonym Ojcem i najświętszym, dobrym, żywotodajnym i jednorodzonym Duchem Twoim królujesz odwiecznie, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Źródło: kyrios.org.ua