Modlitwa dziękczynna ukraińskiej duszy

Wszechhojny i łaskawy Boże! Ze łzami w oczach upadam przed Twoim majestatem i nie jestem w stanie wyrazić słowami tego stanu mojej duszy, gdy serce napełnia się miłością do Ciebie. Jakie szczęście, jaki dar z nieba – urodzić się i żyć na ukraińskiej ziemi! O, Boże mój! Ty jesteś niezwyciężony w swoim miłosierdziu. Ty jesteś niedościgniony w swojej mądrości: hojność Twoja nie ma granic i we wszystkim widać dzieło rąk Twoich. Potężny Dniepr i zielone Karpaty, błękitne niebo i złociste łany – ziemia niczym z bajki: mowa czarująca i pieśni słowicze, a jakież hafty! Ludzie dobrzy i szczerzy, pracowici i mądrzy, a przede wszystkim – pobożni.

Ponad tysiąc lat minęło, odkąd światło Ewangelii Chrystusowej zajaśniało na naszej ziemi i staliśmy się dziećmi świętego Kościoła Powszechnego, którym Ty, Panie, powierzyłeś organiczne łączenie, wzajemne dopełnianie i wzbogacanie chrześcijańskich tradycji Wschodu i Zachodu. Za Twoją, Panie, opatrznością Ukraina dźwiga ciężki krzyż na Golgotę. Morzem krwi i górami niewinnych ofiar Ukraińcy poświadczyli swoją wierność Tobie, prawdziwemu Bogu, bo tylko Ty, Panie, jesteś prawdą, drogą i życiem wiecznym! Dokąd pójdziemy bez Ciebie?

Przez wieki ciemne siły zła próbowały zetrzeć Ukrainę z powierzchni ziemi, między innymi dlatego, że staliśmy się twierdzą chrześcijaństwa. Rzadko który naród na świecie przeżył tyle cierpień, ile przypadło w udziale Ukrainie. Ale my odważnie walczyliśmy za świętą wiarę i z miłością umieraliśmy za prawdę; przynosiliśmy Tobie, Panie, w ofierze to, co najdroższe – nasze życie i kładliśmy je na ołtarzu wolności. Okupanci torturowali nas za miłość do kłosów zboża, a my odpłacaliśmy im chlebem; wyniszczali nas za dobroć, a my dawaliśmy im wodę; wywozili nas z rodzinnej, żyznej ziemi w dzikie przestrzenie na koniec świata, a my modliliśmy się za nich. "Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie!"

Dziękujemy Tobie, Panie, za to, że nasz ukraiński naród nigdy nie był okupantem i nikogo w jarzmie nie trzymał, bo cóż pomoże człowiekowi, choćby cały świat zyskał, a na duszy swej poniósł szkodę. Choć ciernista droga przypadła w udziale Ukrainie, w tym nasze szczęście, bo przez ciasną bramę wchodzi się do Królestwa Niebieskiego. Jesteśmy żywi dzisiaj, zrozumcie narody, i jeszcze nie zginęła Ukraina, bo z nami wszechmogący Bóg, który zapewnił nas: "Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata!" Amen.

Źródło: kyrios.org.ua