Modlitwa z niewoli (Patriarchy Józefa Slipyja)
Daj mu przede wszystkim zrozumieć wagę świętej wiary w jedności z Tronem Apostolskim, utwierdź w jego sercach przywiązanie do niej, które miał od samego początku chrześcijaństwa na Ukrainie. I choć wciągnięty później w rozłam, powrócił do jedności, to obecnie znów jest w tym zagrożony.
Aby mógł oddawać Tobie cześć i chwałę na wieki w świętej jedności, choćby trzeba było ponieść męczeńską śmierć; dodaj sił tym, którzy stale się jej trzymają, umocnij małodusznych i tych, którzy wątpią. Przemów do serc tych, którzy odpadli, zmiękcz ich zatwardziałe sumienia, upamiętaj i przywróć ich na łono Katolickiego Kościoła Powszechnego jako zwiastunów Twojego gniewu i przebaczenia. Oświeć niepołączonych, aby bez uprzedzeń poznali jego prawdziwą naukę i zjednoczyli się z nim na wieki.
Bądź wychowawcą ukraińskiej młodzieży, aby wzrastała w duchu chrześcijańskiej wiary katolickiej i ceniła Twoje niebieskie skarby. Przeniknij swoim Bożym duchem i zwróć oczy z ziemi ku niebu tych, którzy pracują na roli, w fabrykach i kopalniach, w urzędach, szkołach i instytucjach naukowych, tych, którzy strzegą ładu i porządku, oraz błogosław ich trudowi i pracy obfitymi plonami. Duchu Święty, Ty, który jesteś najczystszą Bożą miłością, udziel jej w obfitości narodowi ukraińskiemu, złącz nią wszystkich, a przede wszystkim cierpiących, do wzajemnej pomocy.
Spal ogniem miłości jego grzechy, dobrowolne i niedobrowolne, usuń z jego dusz złe skłonności, wyhoduj w nim heroiczne cnoty i przyozdób go swoimi darami oraz broń go przed ludzką niesprawiedliwością. Przywróć biskupów i kapłanów do swojej trzody; ojców i matki, dzieci i krewnych – do swoich rodzin; powróć przyjaciół i sąsiadów, wszystkich, którzy znaleźli się daleko za górami i wodami, do ich zacisznych domostw.
Duchu Boży, Ty, który na początku wieków unosiłeś się nad bezpłodną ziemią i stworzyłeś na niej życie, przyozdobiłeś ją dąbrowami i napełniłeś zwierzętami, zroś także ukraińską ziemię błogosławionym deszczem, aby zazieleniły się jej niwy i przyniosły stokrotny plon, a jej mieszkańcy nie głodowali; napełnij morza i rzeki rybami, lasy i gaje, góry i doliny – zwierzętami i ptactwem, które chwaliłyby Ciebie i wyśpiewywały Twoją chwałę; przyodziej trawą i kwiatami łąki i pastwiska, aby wypasały się na nich stada krów i owiec, galopowały tabuny koni i brzęczały pszczoły w pasiekach – jako obraz ukraińskiej pracowitości, pilności i gorliwości.
Wezwij cały naród do udoskonalenia swojego życia, do rozwiniętych sieci komunikacyjnych linii kolejowych, samochodów, statków i samolotów; wskaż szczęśliwe wynalazki i odkrycia oraz skłoń naród do wzniesienia na Twoją chwałę godnych podziwu pomników wysokiej kultury, która przez ponad pięć tysięcy lat kwitła na jego ziemiach.
A teraz i na przyszłość otrzyj, Wszechdobry, palące łzy z jego oczu i gorący pot z jego czoła oraz chroń go od troski niedostatku, od cielesnych bólów i duchowych cierpień, aby żył sprawiedliwie i szczęśliwie już tu, na ziemi, i u kresu swojego życia stał się nieskalanym Twoim sługą. Amen.
(z orędzia na Zesłanie Ducha Świętego, 1947 r.)
Źródło: kyrios.org.ua