Chleb, który się dzieli

Każda relacja o rozmnożeniu chleba ma szczegół, który łatwo pominąć: najpierw ktoś oddał to, co miał pod ręką. Nikt nie pytał, czy to wystarczy.

Nasza wspólnota żyje tak samo. Nasza czwartkowa kuchnia nie zaczęła się od budżetu — zaczęła się od dwóch garnków i trojga ludzi.

Pytanie do siebie

Co masz teraz, co wydaje się „zbyt małe, by się tym dzielić”? Czas, umiejętność, wolny pokój, samochód. Spróbuj oddać właśnie to.